http://www.kwan-riamfloatingmarket.com
เปิดทำการเสาร์-อาทิตย์ และวันหยุดนักขัตฤกษ์
เวลา 6.00 น. ถึง 18.00 น.
ตักบาตรพระทางน้ำเวลา 7.30 น. ถึง 8.00 น.
ปกิณกะ : น้องหมวย ตอนที่1

            ในฤดูน้ำหลาก นานหลายปีแล้ว สมาชิกเถียงนาของเรา ก็นอนพักผ่อน พร้อมจิบสาโทกับ GRILLED FISH หลังจากเฮ็ดงานหนักมาทั้งวัน หลังจิบสาโทไปสามรอบ พูดกันหลายเรื่อง แต่แน่ๆ  ก็คงหนีไม่พ้น เรื่องน้องหมวย ลูกสาวเจ๊กฮง ย้อนรอยอดีตต่อไปอีกสักนิดหนึ่ง เจ๊กฮงท่านนี้ ไม่ทราบว่าเป็นใครมาจากไหน รู้แต่ว่า เปิดร้านของของชำริมคลองใกล้ๆ


(ขอขอบคุณภาพประกอบจากอินเตอร์เนต hinghoihomestay.com)


(ขอขอบคุณภาพประกอบจากอินเตอร์เนต)

วัดแถบบ้านของเราอาศัยอยู่กันแต่เพียงสองพ่อลูกเท่านั้น เจ๊กฮงน่ะ ไม่น่าสนใจเท่าไหร่นักหรอก แต่น้องหมวยนะสิ ถ้าคะเนไม่ผิด อยู่ในราวอายุ  17 ย่าง 18 สูงโปร่งประมาณ  172 ผมดำขลับยาวปะบ่า เอวคอดสะโพกผาย น้ำหนักประมาณ 50 กิโล ผิวก็แบบหมวยๆ น่ะ คือคล้ำกว่าหยวกกล้วยหน่อยเดียว ดวงตาคมโต คิดว่าแม่คงไม่ใช่คนจีน สงสัยจะเป็นลูกซอด (ลูกครึ่ง ไทย จีน)

แทบว่าไม่ต้องประกวดนางงามหรอก เป็นนางแบบหนังสือ VOGUE ยังได้เลย แถมยังมีกิริยามารยาท อัธยาศัยดีกับทุกคน ผิดกับอีตาพ่อเจ๊กฮง แกเห็นพวกเรา นอกจากหน้าไม่เคยยิ้ม แถมยังแอบมองพวกเรา ประมาณ ยังกะครูอังคนา มองลูกศิษย์เกเรตัวแสบ ความจริงมันก็ไม่มีอะไรดอกครับ เพียงแต่ว่า สมาชิกในเถียงนาของเราตั้งแต่ ทิดกล่ำ สมีเอ้ง ไอ้หมี พี่จุ่น แม้กระทั่ง ไอ้หรั่ง ที่ออกท่าทางแต๋วหน่อยๆ เวลาไปซื้อของที่ร้านเจ๊กฮง แกก็มองด้วยสายตาเช่นนี้

คงไม่ใช่สาเหตุเพราะ พวกเราไปซื้อยาทัมใจ ครั้งละซอง หรือเทียนไขทีละเล่ม ไม้ขีดทีละกลัก น้ำมันก๊าดทีละครึ่งขวด หรือยาตั้งมวนใบจาก ทีละห่อน้อย เข็มเย็บผ้า ทีละซอง ด้ายทีละเข็ด เป็นอันว่า อะไรนิดอะไรหน่อย ก็เดินไปที่ร้านเจ๊กฮง หาเหตุ แอบดูน้องหมวย อยากพบอยากพูด อยากจา กับน้องหมวย ทุกวัน หรือทุกครึ่งวัน ก็เอาดี  เรื่องมันเป็นอย่างนี้มาโดยตลอด บางครั้ง พวกเราเดินออกจากร้าน เจ๊กฮง แกก็เอาไม้กวาด ไล่หลังออกมาเลย คงคิดว่าเราเป็น เสนียด ล่ะสิท่า

ซึ่งต่างกับลูกสาว ราวกับฟ้า กับเหว น้องหมวยยิ้มแย้มแจ่มใจ พูดจาไพเราะกับลูกค้าทุกคน รวมทั้งพวกเราทุกคนด้วย เท่าที่รู้ น้องหมวยยังเรียนหนังสืออยู่ และขยันขันแข็งซะด้วย และประการสำคัญที่สุด เวลาใกล้พลบค่ำ น้องหมวย นุ่งกระโจมอกด้วย ผ้าถุงสีดำ มัดผมสูง ใช้ผ้าเช็ดตัวคลุมที่ไหล่อย่างมั่นคง ลงมาแช่ที่ท่าน้ำ อาบน้ำเหมือนหญิงสาวทั่วไป


(ขอขอบคุณ ภาพประกอบจากไทยรัฐ http://www.thairath.co.th/content/ent/176768 นางเอก ใหม่-ดาวิกา โฮร์เน่)

ในแถบนั้น แต่เนื่องจากสาวในแถบนั้น ล้วนมีผิวขาวกว่า ไอ้ทุยของทิดกล่ำไม่มากนัก แล้วทรวดทรงองเอว บ้างก็คล้ายไม้กระดานปูพื้น ที่ศาลาการเปรียญ บ้างก็คล้ายต้นตาล ที่อยู่ในท้องนา มันเทียบไม่ได้กับนางแบบ VOGUE (Click) ของเรา จึงไม่น่าแปลกอะไรเลย ถึงเวลาชิงพลบ ขบวนเรือพวกเรา ต่างคนต่างพายคนละลำ นี่ไม่รวมกันกับ พวกอื่นๆ ด้วย  ล้วนค่อยๆ พายพาเหรดไปมา อยู่หน้าร้านของเจ๊กฮง

ใส่หมวกทำนา หลบหน้า บดบังแววตาตัวเอง เหตุการณ์อย่างนี้มัน น่าอภิรมย์นัก สำหรับหนุ่มบ้านทุ่ง ยิ่งตอนน้องหมวย ก้าวเดินขึ้นจากท่าน้ำ หันหลังให้ ปล่อยผมยาวสยาย ผ้าถุงดำรัดรูป ตัดกับสีผิวของ น้องหมวย จินตนาการเอาเองเถิด   น้องหมวยเธอยังเด็ก Innocent ช่างไม่รู้เรื่องราวกระไรเลย แต่มิได้หมายความว่า จะรอดสายตาพยัคฆ์เฒ่าในเงามืด นักเลงเก่า อย่างเจ๊กฮงไปได้

และในเช้า วันหนึ่งฝนตกพรำๆ พวกเรากำลังดำนากัน อย่างขมักเขม้น อยู่ๆ พายุฝนฟ้าคะนองก็ปรากฏ อย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย ฟ้าผ่าเปรี้ยงลงที่ต้นตาล


(ขอขอบคุณภาพประกอบจากอินเตอร์เนต)

อันไกลโพ้นแผดเสียง ดังน่ากลัวมาก ไม่มีใครฉุกคิดเลยว่า จะเกิดเรื่องร้ายกับพวกเรา พอถึงวันพระ เราก็หยุดงาน ไปวัด ทำบุญ ข่าวร้ายก็มาเยือน เจ๊กฮง จ้างช่างไม้ มาสร้างห้องน้ำให้น้องหมวย อาบน้ำหลังร้าน และแกสู้อุตส่าห์ตักน้ำ ให้น้องหมวยอาบ เสร็จกันสิพวกเรา

เย็นวันต่อมา หลังจากทิดกล่ำ ดื่มน้ำตาลเมา ไปสองจอก


(ขอขอบคุณภาพประกอบจากอินเตอร์เนต)

กับ Zil Fish Salad อยู่ๆเหมือนผีเข้า แกลุกขึ้นยืนมาด Leadership ราวกับเป็นผู้พัน ของหน่วยปฏิบัติการพิเศษ Zeal (Click) ออกคำสั่งอย่างเฉียบขาด อย่างนี้ต้องใช้อาวุธชีวะภาพ ให้พวกเราทั้งหมด ไปหา ปลาปักเป้า (Click) เป็นๆ มา


(ขอขอบคุณภาพประกอบจากอินเตอร์เนต)

ขณะนี้แรม 8 ค่ำ เดือนเริ่มมืด เราจะเริ่มปฏิบัติการ โดยใช้รหัสว่า Crazy Fish


(ขอขอบคุณภาพประกอบจากอินเตอร์เนต)

ทุกอย่างต้องทำเป็นความลับ ต้องให้ภารกิจแล้วเสร็จ ในวันแรม 12 ค่ำนี้ ทุกคนปฏิบัติ แกสั่งเสียงเฉียบขาด โดยไม่อธิบายแผนการลับ แต่อย่างใด พวกเราเงียบกริบ เอ้า เอาก็เอา ต้องเป็นหน่วย  Zeal ร่วมกัน ส่วนรายละเอียด การปฏิบัติการ ผู้พันกล่ำจะแจ้งให้ทราบภายหลัง โปรดติดตามตอนต่อไป.............