http://www.kwan-riamfloatingmarket.com
เปิดทำการเสาร์-อาทิตย์ และวันหยุดนักขัตฤกษ์
เวลา 6.00 น. ถึง 18.00 น.
ตักบาตรพระทางน้ำเวลา 7.30 น. ถึง 8.00 น.
ประวัติเรื่องราว : ประวัตินวนิยาย เรื่องแผลเก่า

 

บางครั้งเราคงเคยนึกอยากกลับไปอ่านหนังสือเก่าแก่ที่เคยอ่านเมื่อแสนนานมาแล้วดูบ้าง ด้วยอยากรู้ว่าจะยังรักใคร่ประทับใจเหมือนเก่าหรือไม่ หรือความรับรู้จากวัยที่เปลี่ยนไปแล้วนั้นเป็นอย่างไร แผลเก่า เป็นหนึ่งในเรื่องที่ไม่ว่าจะอ่านผ่านกาลเวลามากี่ครั้งกี่คราว เรื่องรักเรื่องนี้ยังน่าประทับใจลึกซึ้งนัก

ความรักของ ขวัญและเรียมในเรื่องเป็นหนังสือที่ตรึงใจผู้คน เป็นภาพยนตร์ฝีมือเอกกำกับโดย เชิด ทรงศรี ในปี ๒๕๒๐ ที่ได้รับการยกย่องว่าเป็นหนังไทยดีที่สุดเรื่องหนึ่ง เป็นบทเพลงขวัญเรียมและแสนแสบ บอกเล่าเรื่องรักของหนุ่มสาวทั้งสองได้ยืนยาวจนทุกวันนี้

เจ้าขวัญ ตัวเอกของเรื่องเป็นหนุ่มบ้านทุ่งบางกะปิ ร่างงาม ล่ำสัน ผิวคล้ำ ใจซื่อและจริงใจ ขวัญอาจจะไม่ใช่คนรอบรู้มาก เพียง "อ่านหนังสือแตก เขียนไม่ค่อยคล่อง" แต่ตลอดบ้านทุ่งถิ่นเขา เจ้าขวัญไม่เคยเกรงกลัวใคร ขวัญเป็นนักเลงที่ถึงบทจะรักก็รักสุดจิต ถึงบทจะร้ายก็ร้ายสุดใจ เขาเป็นนักเลงที่ใครๆ นับถือน้ำใจและยำเกรงยิ่งนัก

หัวใจของเจ้าขวัญฝากไว้ที่สาวรูปงามของบ้านทุ่งที่ชื่อเรียม

เช้าไปนาเย็นกลับบ้าน เราเห็นหน้ากันก็เป็นสุขจริงๆ หัวใจของพี่ไม่แส่หาอะไรมากมาย ในน้ำมีปลาในนามีข้าว และที่บ้านมีเรียมอยู่ พี่ก็แสนสบาย

แผลเก่า เล่าเรื่องความรักตราตรึงของคนคู่นี้ ผู้เขียนใช้ภาษาดี อ่านได้รื่นรมย์เพลิดเพลินน่าติดตามมาก คนอ่านจะได้เห็นหัวจิตหัวใจของคนคู่นี้และสุขเศร้าไปกับเขา โดยเฉพาะใจของเจ้าขวัญนั้นสำแดงพลังให้คนอ่านได้ผูกใจด้วยตั้งแต่ต้น หากหัวใจของขวัญจะสลายลงเพราะเรียม หัวใจคนอ่านจะแตกละเอียดลงเพราะความซื่อจริงใจและมุทะลุของเจ้าขวัญ

ลมมันหวน ลมมันหวน เจ้าขวัญรำพึง เออ เรียมเอ๋ย เมื่อลมมันหวนเมื่อครั้งไร ข้าก็อดหวนคิดถึงเจ้าไม่ได้ หรือว่าลางลมมันจะให้ข้ารู้ว่าเจ้าจะหวนมาบางกะปิอีก

ไม้ เมืองเดิม เล่าเรื่องได้น่าติดตามมาก เรื่องนี้สั้นนัก แต่ความเก่งกาจของผู้เล่าทำให้เรื่องสั้นๆ นี้ยิ่งใหญ่ประจักษ์ในใจผู้อ่านได้ ผู้เขียนยังเข้าใจเล่าความให้คนอ่านได้เห็นว่าบางครั้ง ความรักทำให้เวลาของชีวิตหนึ่งหยุดลง ซึ่งหัวใจดวงนี้จะดำเนินต่อไปได้ก็ต่อเมื่อคนรักของเขากลับคืนมาแล้วเท่านั้น

บทสนทนาในเรื่องนี้ดีมาก อ่านแล้วเสมือนว่าเราได้ฟังบุคคลต่างๆ พูดอยู่จริง เสน่ห์ส่วนนี้ยิ่งทำให้เนื้อเรื่องมีชีวิตชีวาขึ้นไป อยากให้คุณได้ลองฟังคำของเจ้าขวัญ หนุ่มใจซื่อที่วาจาหวานและไพเราะนัก ถ้อยคำของขวัญนั้นเป็นชนิดที่เรียมจะเรียกว่าภาษา "ประสาบ้านนอกคอกนา" แต่ภาษาชนิดนี้เล่าจะจับใจผู้อ่านอย่างเหลือเกิน ใครที่ได้อ่านบทตอนที่ขวัญบอกเรียมว่า "อย่าเลย เลนทั้งนั้นแขยงตีนเปล่าๆ อยู่เฉยๆ เช่นนี้เป็นไรไปเล่าเรียมเอ๋ย" คงได้รู้ว่านี่เป็นประโยคที่มีคำว่า "ตีน" ที่อ่อนหวานน่ารักใคร่ที่สุดประโยคหนึ่งที่เราจะเคยได้ยิน คำซื่อของเจ้าขวัญจะทำให้คนอ่านน้ำตาหยดได้ไม่ยากเลย

เสน่ห์ข้อเด่นอีกอย่างของเรื่องนี้คือบรรยากาศชนบทที่บรรยายได้ไพเราะเห็นภาพนัก ภาพธรรมชาติในที่นี้ไม่ใช่ภาพสวยอย่างโปสการ์ด ชนิดบอกอารมณ์โรแมนติกเพ้อฝัน แต่เป็นภาพธรรมชาติจริงที่งดงามด้วยความดิบๆ ที่ทำให้ผู้อ่านได้รับรู้ถึงกลิ่นดินกลิ่นหญ้า ที่เมื่อพูดถึงน้ำแล้วจะต้องนึกถึงโคลนเลน ที่หากมีภาพควายในฉากแล้ว ผู้อ่านจะสำเหนียกได้ว่าจะต้องมีคนเลี้ยงควายที่ต้องพาควายไปอาบน้ำ

แผลเก่า เล่าเรื่องรักที่ดีที่สุดเรื่องหนึ่ง แผลเก่านี้เป็นแผลรักที่ฝากรอยประทับไว้กับเจ้าขวัญ เจ้าเรียม และจะฝากรอยประทับใจกับผู้อ่านด้วยเช่นกัน

เหม เวชกร เขียนที่มาของเรื่องนี้ว่า

พอดีเวลานั้นจวนค่ำแล้ว ตาของผมเหลือบไปเห็นชายทุ่งไกลโน้น มีกระต๊อบเล็กๆ และมีตะเกียงจุด มีแสงริบหรี่ ผมจึงชี้ให้เขาดูและพูดว่า เอ็งลองคิดดูซิว่า กระต๊อบเล็กๆ ไฟริบหรี่นั้นมันจะมีอะไรเกิดขึ้นบ้างในที่นั้น นายก้านเหมือนสะกิดใจ มองดูภาพนั้นอย่างใช้ความคิด ในครู่นั้นเอง เขาคงจะได้ความคิดขึ้นแล้วตบขาตัวเองฉาดใหญ่ แล้วร้องไห้ขึ้นเฉยๆ และพูดทั้งร้องไห้ "กูไม่ตายแล้วมึงเอ๋ย กูพบทางแล้ว" พูดแล้วจับแขนผมเบาๆ และพูดต่อ "มึงเอ๋ย มึงเป็นเพื่อนแท้ของกู ที่ไม่ทิ้งกู กูได้ทางจะตอบแทนมึงแล้ว กูไม่ต้องเข้าป่า" ผมมองเขาอย่างตื้นตันและก็อดจะน้ำตาไหลไปด้วยไม่ได้ "เพื่อนเอ๋ย ข้าขอเวลาสองวันจะสร้างเรื่องใหม่ให้เอ็งตรวจ รับรองว่าเอ็งต้องชอบใจ"
ใครจะรู้ว่าภาพยามค่ำในวันนั้นจะกลายเป็นเรื่องรักที่ดีได้ถึงเพียงนี้

เกี่ยวกับผู้เขียน ไม้ เมืองเดิม (๒๔๔๘-๒๔๘๕) นามปากกาของ ก้าน พึ่งบุญ ณ อยุธยา เกิดที่กรุงเทพ จบการศึกษาจากโรงเรียนวัดบวรนิเวศ ผลงานเขียนมีเช่น แสนแสบ หมื่นซ่อง ล้างบาง หงสาพ่าย เกวียนหัก สำเภาล่ม เสือบาง บางระจัน สาวชะโงก บึงขุนสร้าง คุ้งเผาถ่าน แม่หม้าย ข้าเก่า สินในน้ำ สองศึก เสือทุ่ง นางถ้ำ รอยไพร โป๊ะล่ม นางห้าม บ้านนอกเข้ากรุง ข้าหลวงเดิม อ้ายขุนทอง ศึกกระทุ่มลาย หนามยอกเอาหนามบ่ง เรือเพลง-เรือเร่ กระท่อมปลายนา ทหารเอกพระบัณฑูร ขุนศึก

แผลเก่า : ไม้ เมืองเดิม
เสริมวิทย์บรรณาคาร ๑๔๗ หน้า ราคา ๒๕ บาท ปกอ่อน ปีที่พิมพ์ ๒๕๓๗

"... โธ่ เรียมเอ๋ย, พี่ร้องไห้มาสองปีกว่าแล้ว น้ำใหม่ที่เราเคยเล่นงวดไปสองหนแล้ว พี่ก็ยัง..." มันถอนสะอื้นติดๆ กัน "เรียม... พี่ยังคอยเจ้าอยู่จนน้ำนี้"
--ไม้ เมืองเดิม แผลเก่า


ขอขอบคุณแหล่งที่มา http://www.faylicity.com/book/book1/kwanriem.html (Click)